Evimin balkonunda kitap okurken gelen seslerle sitenin çocuk parkına bakıyorum. Resim şöyle; birkaç anne banklara oturmuş sohbet ediyor. Çocukları da parkta birbirleri ile oynuyorlar, bisiklete biniyorlar. Bazıları da basket potasına top atıyor. Sitenin çevresi insan boyunda demir çitle çevrili çevredeki kapılarda güvenlik görevlileri var. Çocuklar isteseler de kendilerine tehlike oluşturamazlar... Annelerden arada bir çocuklarına doğru yükselen sesler:
- Canıııım oraya gitmeeee..
...
- Ay yapmaa...
...
- Bak bir daha getirmem seni buraya...
...
- Topu oraya atma...
...
- Yapma...
...
- Etme....
...
- Bırak onu
Masum çocukların doğal olarak çocukluklarını yaşamaktan başka hiçbir niyetleri yok. Bakıyorum yaptıklarına, kendilerine, çevrelerine veya arkadaşlarına zarar verecek veya herhangi bir yanlış, hiç bir olumsuz davranışları yok. Çoğu zaman anne ve babalar belki kendi anne ve babalarından öyle gördüklerinden hiç sorgulamadan, düşünmeden biraz fazla annecilik ve babacılık oynamaya soyunuyor.
Çocuklarının yaşamaları gerekenleri doğal olarak yaşamalarına izin vermediklerine inanıyorum.
Tamam anne ve babalar çocuklarına doğruyu öğretmeli yanlışlardan korumalılar ama abartılıyor. Çocukların özgürlükleri kısıtlanıyor. Zaten beton bloklar, ders kitapları, kurslar ve bilgisayarlar arasına kıstırılmış çocuk yaşantıları iyice gizli bir işkenceye dönöştürülüyor.
Bırakın çocuklar çocukluklarını yaşasınlar, zaten bunun için çok fazla zamanları yok.
1 yorum:
Sevgili Hayatla Dans ve Flört,
Sadece size küçük bir cümle yazacağım düşünmenizi istiyorum.Belki de anne ya da babasınız bilemiyorum.Bir ebbeyn olduğunuzda bu dediklerini ne kadar uyulayabilirsiniz ki..Elbette onların çocukluklarını yaşama hakkı var ama o küçücük şeyler sizin bir parçanız olunca üstüne titriyorsunuz ve onun canı bir kez yanıyorsa sizin daha çok yanıyor bunu lütfen düşünün..
Sevgiler..
Yorum Gönder